Vandaag had ik de luxe om Thekla, één van de hondjes die ik heb mogen plaatsen, na een paar maanden terug te zien. Baasje Emma en ik wonen op maar een half uurtje rijden van elkaar, dus die kans liet ik niet liggen. We zijn lekker gaan wandelen in de duinen en op het strand. Daar waar Thekla bij aankomst met haar staart tussen haar poten uit het busje kwam, heeft ze zich nu – onder de geduldige en liefdevolle vleugels van Emma – ontpopt tot een heerlijke speelse deugniet. Gek op het strand en gek op spelen met soortgenootjes. En, oh ja, ook gek op de duinen. En ja, als je een hond bent ‘met een klein beetje jachtinstinct’ moet dat je natuurlijk wel even demonstreren. Onder het motto “dat doet ie anders nooit hoor” neemt Thekla een spurt de duinen in, om baasje Emma vervolgens een minuut of 10 het nakijken te geven. Thekla leeft zich ondertussen in al haar opgetogenheid uit en dartelt als een jong veulen door het duingebied. Om op een bepaald moment, haar baasje weer helemaal in te pakken met een enigszins schuldbewuste blik.
Emma is dol op haar hondje, ze noemt haar ‘mijn kleine draakje’. Ik vond het onroerend om te zien hoe goed het met dit hondje gaat. Het bijzondere is dat Thekla en Emma binnenkort – wanneer het weer ‘kan’ – met de camper gaan reizen door Europa. Wie weet komen ze ooit nog op Zakynthos, waar Thekla vandaan komt. Het verhaal krijgt nog een leuk staartje: Thekla’s zus Frosso is ook geadopteerd en komt half februari naar Nederland.
Lieve Thekla en Emma, ik hoop dat jullie samen nog veel mooie reizen maken.
Pauline van Nieuwland, screener voor ZAWF Zakynthos
