Op 10 februari 2023 haalde ik Semmy op bij het liefdevolle gastgezin. Weer een nieuw maatje. Het was al snel duidelijk dat Semmy een flinke rugzak met zich meedroeg.
Hij was gestrest, viel uit naar alle honden die hij aan de lijn tegenkwam en als ik per ongeluk in de weg stond, beet hij zelfs in mijn been. Bezoek was spannend voor hem, hij probeerde mensen in de broek te bijten, soms lukte dat ook en hield ze liever op afstand.
Toch zag ik ook iets anders: op losloopvelden was Semmy een totaal andere hond. Sociaal, speels en vol energie. Dat gaf me hoop.
Met veel geduld, vertrouwen en stapje voor stapje wennen aan nieuwe situaties, zijn we samen gegroeid. Ik heb hem vaak opgetild als hij overprikkeld raakte, hem rustig laten wennen aan andere honden, en hem laten merken dat hij veilig is bij mij.
Nu, ruim 2 jaar later, is Semmy lief naar iedereen die we tegenkomen. Het uitvallen naar andere honden is zeldzaam geworden, alleen bij hele grote honden is het soms nog spannend. Bezoek blijft nog wel een uitdaging, maar zelfs dat gaat langzaamaan beter. Vanaf het begin gaat hij vaak mee naar het zorghuis van mijn vader, na het aanvallen van een rollator en een rolstoel gaat hij voortaan mee in een Buggy, rust voor hem en mij, en rolstoelen en rollators vind hij ook niet meer eng.
Het mooiste is het wederzijdse vertrouwen dat we samen hebben opgebouwd. Semmy durft steeds meer zichzelf te zijn, en ik ben ongelooflijk trots op hoe ver hij is gekomen.
Dank jullie wel dat jullie hem op mijn pad hebben gebracht.
Hartelijke groet,
Rob en Semmy
