.
Twee mevrouwen kwamen naar mij kijken, toen ik bij mijn gastmoeder was. Ze hebben met ons allemaal geknuffeld. Gelukkig vonden ze mijn handicap geen probleem. En ik mocht zelfs mee een wandelingetje maken.
eenmaal weer terug in het huis, gingen ze weer weg.
Maar een week later waren ze er weer en mocht ik weer mee, maar nu werd ik in een auto gezet en vastgesnoerd. Oh nee toch…….Na een rit van een 3 kwartier haalde ze mij er weer uit. En oooh jee daar gingen we een gebouw in en moest ik in een hok, ja daaag dat wil ik niet, maar met zachte drang moest ik toch, zij gingen er ook in. Het bleek een lift te zijn.
Oe eng joh, gelukkig op de 4de verdieping gingen we er weer uit maar ja nu kwamen we, op wat zij noemen, een galerij……doodeng joh. Ik heb maar stijf tegen de muur gelopen. Gelukkig hoefde ik maar een heel klein stukje.
Daarbinnen ging mijn tuig af, he lekker zeg. Maar…..wat zie ik daar nou zitten? 2 katten! Maar ze deden niets dus ik weer gerustgesteld.
Maar honden zag ik niet, dus geen maatjes voor mij. Later ging de ene mevrouw weg en bleef ik met de ander achter.
Er stond wel een lekkere mand, van het vrouwtje mocht ik daar wel in liggen. Ik vond het wel best. En een paar uurtjes verder mocht ik mee. Gingen we uit wandelen, maar dat betekende dat ik weer dat enge ging meemaken. Poeh dat viel toch wel mee. Eenmaal buiten waren we snel in een parkje.
Eten hoefde ik niet. Maar ik moest toch op dieet dus niet zo erg, vond ik.
Inmiddels heb ik het vreselijk naar mijn zin. Als vrouwtje naar bed gaat, staat er daar voor mij ook een lekker mandje en als ze op haar hobbykamer bezig is, staat daar ook een lekker mandje. Ik mag ook mee op visite en naar verjaardags feestjes, dat doe ik hartstikke goed. Ben nu helemaal op mijn plek. En erg tevreden.
Poot van Saartje
