In de meivakantie van dit jaar was ik samen met mijn dochter en een vriendin met haar dochters op Zakynthos. Net voor het drukke toeristenseizoen.
Wat een prachtig eiland! Dat dit mooie eiland een schaduwzijde heeft ontdekte we al vrij snel toen we al wat verdwaasde honden zagen lopen waarvan wij al dachten dat ze op zoek waren naar hun eigenaar. Waarschijnlijk gedumpt. Als hondenliefhebster vond ik het heel pijnlijk om te zien.
Vanuit ons verblijf kwamen we onderweg vaak een hondje tegen wat ons steeds achterna liep. Als we het probeerde te benaderen was het erg bang, heel triest. Mijn dochter vroeg of we het niet konden adopteren. We verbleven slechts een week dus dat werd wat lastig om te regelen.
Teruggekomen In Nederland plaatste ik een bericht op Facebook met de vraag of iemand het hondje had gezien. Pauline van Wereldhonden reageerde al heel snel op mijn bericht. Ze heeft heel veel moeite gedaan om er achter te komen waar het hondje zich bevond en het leek er op dat het ging lukken, maar helaas is het hondje als sneeuw voor de zon verdwenen, heel triest. Het mocht niet zo zijn dat we dit hondje naar Nederland konden halen. Ik had nooit nagedacht over het adopteren van een hond uit het buitenland maar na opgegroeid te zijn met honden en vaak oppashonden gehad te hebben wilde ik graag een eigen hond, maar zoiets komt, zoals ik dat geloof op je pad en dat is wat de vakantie op Zakynthos ons uiteindelijk heeft gebracht.
Ik besloot 2 hondjes op afstand te adopteren en gaf bij Pauline aan dat er wellicht wel een keer een andere geschikte hond zou komen. Pauline stuurde me daarna al snel foto’s en een beschrijving van Roza oftewel Roosje zoals ik haar graag noem. Ze sprak mij, mijn partner en dochter meteen aan.
Op 18 juli van dit jaar mochten we haar ophalen van Schiphol. Wat een bijzonder moment zo midden in de nacht thuis te komen met een nieuw gezinslid waar we al direct hielden. Ze liep kwispelend bij ons naar binnen en het leek alsof ze er altijd al was geweest. Ze is nu 5 weken bij ons en elke dag met haar is een feestje. Ze is zo ontzettend lief, grappig en ook nog eens prachtig om te zien, het is een fantastische hond die heel goed bij ons gezin past. Een perfecte match kun je wel zeggen.
Het is onbegrijpelijk dat zij ergens in de bergen is gedumpt wij kunnen niet begrijpen dat mensen tot zoiets wreeds in staat zijn. Ik heb enorm veel respect voor de vrijwilligers daar die haar hebben opgevangen en voor Pauline die zich met hart en ziel inzet om de honden een goede plek te geven.
Roza is nog jong dus wij hopen haar nog heel veel jaren een prachtig hondenleven te geven en zullen haar met heel veel liefde koesteren. Kun je geen hond adopteren dan is op afstand adopteren ook een mooie manier om toch iets te kunnen betekenen, ze verdienen het dubbel en dwars.
We zijn heel dankbaar voor deze lieve prachtige hond!
