Luna (voorheen Lucia) kwam als een wat timide hondje vanuit Italië aan in Nederland. Erg onderdanig, bang voor andere honden.
Nu, vier maanden later, is het een klein brutaaltje. Ze is erg lief en sociaal naar andere mensen toe, met name kinderen is zij gek op. En op vreemde honden stapt zij nu vol zelfvertrouwen af om eens even een lekker potje te ‘keten’.
Zij begreep eerst niet wat ze met speelgoed moest doen. Nu sleept ze van alles door het huis.
Het grootste plezier doe ik haar met een strandwandeling. Hard rondjes rennen en dan weer even op een zandheuvel liggen om de omgeving te bekijken. Je ziet haar bijna lachen!
Alleen blijven is nog wel een uitdaging (ook voor de buren die haar horen blaffen) maar dat gaat inmiddels al beter. Ik heb een camera in de kamer staan waar zij verblijft als ik wegga zodat ik kan zien wat zij uitspookt. In het begin begon ze al te blaffen als ik de deur uitging maar dat vindt ze nu al niet meer eng, dus dat komt wel goed.
Kortom: een lot uit de loterij.
Wilma Jansen
