
Vandaag is Joey een jaar geworden
In juni is Joey bij ons gekomen door bemiddeling van de fantastische organisatie Wereld honden.
Onze keuze voor een ‘resque dog’ was eigenlijk vrij snel na het overlijden van onze vorige hond gemaakt.
Het overlijden van onze hond Charlie heeft zoveel teweeg gebracht, dat wij het vertrouwen in een fokker kwijt waren. Charlie heeft een jaar bij ons gewoond en werd toen erg ziek. Hij is overleden door het gevolg van 6 epileptische aanvallen in een uur tijd. Charlie was een hondje die te ver doorgefokt is geweest.
Aangezien wij het een groot gemis vonden in ons gezin omdat er geen hond aanwezig was wilden wij graag een bestaande hond in nood of in dit geval een hond uit een ander land een goed huis wilden bieden. (ruim 2.5 jaar verder voordat wij dit besloten hadden)
Door deze gedachten kwamen wij terecht bij wereld honden. Wij hebben een grote screentest doorstaan en uit die screening, kwam Joey naar voren als goede match. Joey verbleef op dat moment nog in Griekenland. Wij hebben ons in eerste instantie aangemeld als gastgezin voor Joey omdat wij eerst zeker wilden weten of het daadwerkelijk een goede match zou zijn, de prachtige foto’s en filmpjes die we van de organisatie kregen waren prachtig, maar we wilden graag zekerheid aangezien hij wel uit het buiteland kwam en wij twee jonge kinderen hebben.Het eerste contact met Joey was vrijwel gelijk goed, aangezien hij natuurlijk een lange reis achter de kiezen had en in een vreemd gezin zat, was hij eerst wat grommerig, door snoepjes hebben wij vrijwel zijn vertrouwen gewonnen en konden we contact maken.
Toen wij thuis kwamen met Joey, was hij erg onzeker en vertoonde naar gedrag, zo gromde hij naar ons als hij ging eten en als hij bijv. een bord van het aanrecht had gepakt en wij dit wilden afpakken. Door ruilen met snoepjes wilde hij het afstaan.
Joey vond het erg naar om aan de lijn te lopen. Hij schrok buiten overal van. In Griekenland was natuurlijk weinig verkeer. En hier volop. Hij ging volop in de ankers als wij naar buiten wilden gaan.
We hebben contact gezocht met de organisatie om hulp te vragen hoe we hier mee om konden gaan, zij gaven ons goede tips. Ook heb ik contact gezocht met een gedragsdeskundige. Zij gaf ook veel bruikbare tips. En is langs geweest om kennis te maken. Zij zag gelijk dat het een erg lieve hond is, maar dat hij erg onzeker is en daardoor dit gedrag vertoond. Ze gaf aan dat het echt een kwestie van wennen en liefde geven was.
Uit de tips gingen wij handelen. Namelijk Joey de eerste weken alleen in de achtertuin laten om de omgeving te leren kennen (geluiden buiten het hek).
Na 5 weken zijn we het uit gaan breiden, achter ons huis is een wandel gebied. De 3 weken die erna volgden zijn wij telkens het zelfde kleine rondje gaan lopen met hem. Dit ging na 3 weken steeds beter.
Hij liep niet meer zo angstig maar je kon duidelijk zien dat hij niet genoot van het wandelen (staart ver naar beneden.
Als hij in de tuin liep, had hij zijn staat volledig omhoog.
Nu we een half jaar verder zijn, loopt hij heerlijk aan de lijn. Hij trekt niet, heeft zijn staart omhoog en blaft ook niet meer naar voorbijgangers (dit deed hij in het begin wel toen hij nog zo bang was). Als er een fiets voorbij komt, ga ik stil met hem staan,, want dit vind hij toch nog wel spannend, maar zijn staart gaat niet meer ver naar beneden, blijft in het midden hangen. Hij groet andere honden buiten ook, kwispelt en snuffelt. Ik geef wel aan dat het baasje beter op afstand kan blijven aangezien hij dat nog spannend vindt. De bekende mensen die ik bijna elke dag tegen kom met wandelen, mogen hem wel begroeten. Zij hebben zijn vertrouwen gewonnen (snoepjes).
In het begin (eerste 2 maanden) konden wij geen bezoek ontvangen thuis aangezien hij onwijs ging blaffen als iemand voor de deur stond en binnen wilde komen. Toen hebben we een stap terug gedaan en gezegd er komt de eerste 2 maanden niemand thuis. Totdat hij thuis gewend is. Toen hij na ons idee gewend was, hebben wij het langzaam opgebouwd om mensen langs te laten komen, ook hierin hebben we de tips van de gedragsdeskundige gebruikt.
Iemand binnen laten komen, zijn blaffen negeren, gaan zitten en wachten tot hij naar je toe komt, zodra hij dan kwam kreeg hij een snoepje. Hij is een slimme hond en had het snel door. Het ontvangen van mensen gaat steeds beter.
Het draait echt om vertrouwen en rust uitstralen.
Wij zijn nu de adoptie ouders van Joey, na al het harde werk met onze prachtige hond, zijn wij onwijs veel van hem gaan houden en is hij niet meer weg te denken. Hij is een geweldige lieve trouwe hond die heeel erg veel van knuffelen houdt. Mijn kinderen kunnen Alles met hem doen (liefdevol natuurlijk). Hij slaapt in de Bench snachts, maar de deur is open, hij kan er uit wanneer hij wil, als ik van huis ben is het deurtje dicht. Hij heeft nog nooit aangeslagen toen hij in de Bench zat, zelfs in het begin niet. Het is zijn vertrouwde huisje.
Wij zijn onwijs blij met onze geweldige hond. Het kost in het begin onwijs veel geduld en training, ik zag het op een gegeven moment ook even niet meer zitten, maar gelukkig heeft mijn partner mij moed ingepraat om door te gaan met trainen. eenmaal het vettrouwen gewonnen te hebben, is het zeker alle moeite en geduld waard. Een grote knuffel kont. Vol lof gaat uit naar de organisatie Wereldhonden.nl voor de geweldige match, zij hebben hier echt oog voor.
Geschreven Door Angelina Wolters.
16.11.2021



