Wij waren eigenlijk niet op zoek naar een hond er bij. We hadden 3 maanden terug onze
lieve oude hond moeten laten inslapen en voor ons andere oude hondje hoeft het niet perse
een hond er bij.
Toch kijk je dan af en toe eens bij een stichting op de website. Ik scrolde langs Giuli (toen
Bea) haar foto en dacht ‘oe Beagle, past niet bij ons’.
Toch was er iets waardoor ik toch terug ging naar haar foto. Haar ogen! Mijn hemel die laten
je smelten.
En ik deed de ontdekking dat het helemaal geen Beagle is, maar met haar kleuren en oren
er wel wat van weg heeft. (karakter niet)
Haar verhaal raakte ons. Ze was gevonden met pups aan de rand van een Italiaans dorpje.
En enkele pups leefde niet meer. In de opvang zijn de andere pups ook overleden. En o wat
was ze bang.
Via de stichting contact gekregen met de dame waar ze verbleef, ze was op dit moment al in
Nederland. Met haar hebben we een afspraak geregeld om Giuli te ontmoeten. Ze zei er wel
bij dat we niet moeten verwachten dat Giuli naar ons toekomt of graag aangehaald wilt
worden. Na een half uurtje kletsen met de dames legde Giuli haar hoofd in mijn schoot.
Duidelijker antwoord had geen van ons nodig.
Giuli is nu sinds maart bij ons en wij kunnen haar niet meer wegdenken uit ons leven. En
met ons andere hondje matcht het ook heel goed.
Het heeft even geduurd voordat ze niet meer zo bang was voor alles. Ze vertrouwt vreemde
mensen en vooral kinderen nog niet helemaal, daar loopt ze dan van weg. Maar ons
vertrouwt ze volledig en dan komt de rest vanzelf wel. Ook loopt ze lekker zonder riem in het
bos en luistert ze fantastisch.
We zijn al een weekje op kampeer vakantie geweest. En met z’n 4e (mijn vriend, ik en de 2
hondjes) in de tent is het helemaal voor haar.
Op naar meer mooie avonturen !
Onze ervaring met de stichting is heel positief. Ze zijn heel erg betrokken bij de dieren.
Twijfel je of een adoptiehond wel wat voor je zal zijn? Het is helemaal. Je krijgt er zoveel
liefde en dankbaarheid voor terug. Adopt don’t shop!
