Nadat onze trouwe vriend overleden was in Juli zijn we ons in december 2021 toch weer gaan oriënteren op een nieuwe viervoeter. Een puppy? Of toch een ander hondje een tweede kans geven?
Het maakte ons niet zozeer uit hoe onze nieuwe vriend er uit zag, als het gevoel maar klopte en het zou klikken.
Op het internet kwamen we Snoopy tegen en we mochten gaan kijken bij het tijdelijke adoptie adres waar Snoopy verbleef.
Voordat we binnenkwamen hadden we geen idee wat we moesten verwachten, hij had een onbekend verleden omdat hij op straat heeft geleefd in zijn eerste maanden. Op de website stond dat Snoopy kon uitvallen tegen vreemden en tegen andere honden.
We waren op slag verliefd. Hij kwam op ons afgelopen met zijn kwispelende staart en snuffelde voorzichtig aan onze kleren.
Snoopy kwam een week daarna bij ons thuis kijken en ook in de werkplaats, want onze nieuwe hond zal vaak met ons mee gaan. Diezelfde avond kregen we te horen dat we Snoopy mochten adopteren!
En wat een avonturen hebben we nu! Hij is bijna twee jaar nu en is een puber, maar wel een hele vrolijke en enthousiaste puber. In het begin was hij erg druk en had hij naast zijn puberstreken ook een angst voor vreemden en andere honden. Hij is helemaal aan ons gewend en wij ook aan hem. Buiten valt hij bijna tot niet meer uit, omdat hij nu stabiliteit en vertrouwen heeft. Hij heeft veel geleerd door wederzijds enthousiasme en duidelijkheid. En wij hebben van hem geleerd dat geduld en liefde ontzettend belangrijk is voor de band met je hond en dat elk dier een tweede kans verdient.
Het contact tussen de stichting, het tijdelijke adoptie gezin en ons verliep duidelijk en snel. We stonden allemaal voor het zelfde doel: een forever home voor Snoopy.
Liefs, Fréderique
