Lizzie & Tobie

Na het verlies van onze Poppy bracht Stichting Wereldhonden ons Lizzie — en later ook haar broertje Tobie.

Twee heerlijke honden die meteen bij ons én bij elkaar thuishoren. Dankzij de fijne begeleiding hebben zij nu samen hun forever home.  

Dubbele match

In mei van dit jaar moesten wij helaas afscheid nemen van onze hond Poppy op bijna
12 jarige leeftijd. Een enorme lieverd, zij kwam oorspronkelijk uit Spanje.


Na haar overlijden was het oorverdovend stil in huis. We misten de lange
wandelingen, de enthousiaste begroeting als je thuis kwam en het gezellig samen
knuffelen op de bank.


Na een aantal maanden zijn wij rond gaan kijken en zo kwamen wij via Verhuisdieren
bij Stichting Wereldhonden terecht. Daar viel Althea (Nu Lizzie) ons op. Haar
gastgezin had een leuk, volledig en eerlijk verhaal over haar geschreven en dat was
de reden dat wij dachten dat zij goed bij ons zou kunnen passen! Ook de schattige
foto’s en filmpjes waren overtuigend!


Al snel had ik een heel prettig en uitgebreid kennismakingsgesprek met Janine van
Stichting Wereldhonden en vervolgens met Brigitte van het gastgezin. Niet lang
daarna zijn wij kennis gaan maken met Lizzie in Den Haag. We zagen een lief
schattig, maar ook een onzeker hondje dat het allemaal heel spannend vond die
nieuwe mensen! Door de verhalen van Brigitte en de leuke filmpjes hadden wij ook
gezien wat het ware karakter van Lizzie is als ze op haar gemak is.


Na een nachtje slapen was iedereen het eens en mochten wij Lizzie adopteren!
Omdat ze zo klein is (in vergelijking met onze vorige hond) en een totaal niet
indrukwekkend blafje heeft, noemen we haar gekscherend Muisie.
Maar dit is nog niet het einde van ons verhaal. Het wordt alleen maar mooier!

Met Lizzie ging het erg goed bij ons thuis. Al snel liet ze zien wie ze is en steeds kwam er iets meer tevoorschijn van haar ware karakter. Een ondeugende, grappige
knuffelkont die heel hard kan rennen! Tijdens het contact met Janine vertelde zij
over het broertje van Lizzie die nog op Zakynthos in de opvang zat. Ze stuurde een
aantal foto’s en filmpjes van hem. Wij konden dat lieve koppie niet weerstaan en besloten na een hoop wikken en wegen, want het is nogal wat een tweede hond erbij, in eerste instantie gastgezin voor hem te zijn. Wij hadden met de stichting afgesproken dat wij overwogen hem te adopteren met de voorwaarde dat het een 200% match moest zijn met Lizzie. De begeleiding van zowel Janine als Pauline van de stichting om tot dit besluit te komen was hierin erg fijn!


Van vrijdag op zaterdagnacht op 11 oktober was het zover. Wij gingen Savvas
ophalen van Schiphol! Pauline stond ons al op te wachten. Leuk om elkaar in het
echt te zien na zoveel telefonisch contact!


Door het glas zagen we de reisbegeleiders met Savvas aankomen. Na een korte
kennismaking zijn we snel met hem naar de auto gegaan en naar huis gereden. Het
was nogal wat voor hem al die indrukken op een druk Schiphol en dan mee in de
auto met vreemde mensen!

We kwamen midden in de nacht thuis maar besloten toch om Lizzie en Savvas
buiten kennis te laten maken. Zouden ze elkaar nog kennen? Ze hadden elkaar toen
ruim 4 maanden niet gezien.


Savvas was in zijn eentje erg onzeker buiten. Zijn kleine staartje hing helemaal naar
beneden. Op het moment dat hij zijn zus zag veranderde dit. Het staartje ging
langzaam omhoog en begon zelfs voorzichtig te kwispelen! Lizzie herkende haar
broer ook en wilde gelijk spelen. De eerste ontmoeting had niet beter kunnen gaan!
Wij zijn na de ontmoeting naar huis gelopen en ze zijn samen naar binnen gegaan.
Het was alsof Savvas er altijd al bij hoorde. Ze begonnen gelijk met spelen en
hebben de eerste nacht tegen elkaar aan geslapen.

Nu inmiddels anderhalve maand
later is dit nog steeds zo. Ze hebben elkaar echt gevonden. En wat lijken ze op
elkaar! Ze lopen en rennen hetzelfde, hun oortjes flapperen op dezelfde manier in de
wind en samen geven ze een luidruchtig concert als ze op het punt staan uitgelaten
te worden.


De voorwaarde van de 200% match is uitgekomen en wij hebben besloten dat
Savvas (Wij hebben hem Tobie genoemd) voor altijd bij ons mag blijven, samen met
zijn zusje!


Bedankt aan alle lieve mensen van Stichting Wereldhonden die dit mogelijk hebben
gemaakt. Ook speciale dank voor Brigitte (het gastgezin in Den Haag) voor het fijne
contact en hoe goed jullie voor Lizzie hebben gezorgd tijdens haar eerste tijd in
Nederland!