Milou

is zij gevonden in het dorpje Mouzaki. Twee andere pups uit het nest waren helaas al overleden.

Wij hebben Milou als gezin ontmoet bij haar gastouder in Nijkerk. Voordat zij bij ons kwam wonen zijn we vier keer op bezoek geweest. We zagen vooral een bange hond die al veel had meegemaakt, terwijl ze pas 1,5 jaar oud was. Tijdens de bezoekjes aan Milou hebben we samen met haar gastouder gewandeld. Na de wandelingen hebben we bij de gastouder thuis nog nagepraat om te kijken of er een klik was tussen Milou en ons.

Al snel kwamen wij tot het besluit dat wij Milou wilden adopteren. Ze was wel bang, maar haar nieuwsgierigheid, sportiviteit en op haar manier laten merken dat ze ons ook wel leuk vond,  trok ons over de streep.

Nadat wij haar hadden opgehaald was het wel even zwaar. Ze was voor iedereen bang (vooral de mannen in huis) en wilde eigenlijk alleen zijn. Daarom ben ik (Charlotte) vanaf de eerste nacht bij haar komen liggen. Ze wilde absoluut niet alleen slapen en liet dit ook merken door keihard te blaffen en te piepen. Hierna was het ijs tussen ons snel gebroken en na 3 maanden slaapt ze nog steeds netjes naast mij in haar mand.

Thuis hebben we Milou vooral aan nieuwe dingen/situaties laten wennen en ook altijd een vaste wandelroute laten lopen tijdens het uitlaten. Dit gaf voor haar een veilig gevoel, maar nu merken wij wel dat ze steeds nieuwsgieriger wordt naar andere routes. Ook geniet ze er nu ook erg van om geknuffeld te worden, te spelen en in het algemeen aandacht te krijgen.

Onze ervaring is dat je bij een buitenlandse hond vooral veel geduld moet hebben en ook niet moet schrikken van een terugval. Dit hebben wij ook meegemaakt en hier hebben wij eenmalig een gedragstherapeut voor ingeschakeld. Een hond uit het buitenland kan af en toe erg zwaar zijn, daarom moet je er veel tijd en vooral de motivatie voor hebben. Het is zeker niet altijd makkelijk. Wij hebben wekelijks contact gehad met onze gastouder en dit heeft ons veel geholpen. Vooral als we even niet wisten hoe wij met Milou moesten omgaan. Ook moet je er rekening mee houden dat een hond nog niet meteen alleen thuis kan zijn en je deze ook niet naar alles kan meenemen. Nieuwe situaties zijn extra spannend, maar wij merken wel dat Milou hier steeds meer aan begint te wennen na 3 maanden. Nieuw bezoek thuis krijgen is nog wel erg spannend.
Je moet de hond vooral veel liefde, aandacht en de tijd geven. Milou kan nu bijvoorbeeld mee naar het bos, andere routes lopen en af en toe mee naar uitjes. Wij zouden niet meer zonder Milou kunnen.

Charlotte & familie