Op 18 september heb ik Brina, (voorheen Janna) op mogen halen bij het opvanggezin waar ze verbleef. Vanaf het moment dat ik daar aan kwam voor de eerste kennismaking zat het goed tussen mij en Brina. Ze is nu ruim 2,5 maanden bij mij en ik ben nog steeds erg blij met de keuze die ik gemaakt heb. We lopen enorm veel en overal. Ik heb haar al heel snel los kunnen laten lopen. Naar andere honden gedraagt ze zich voorbeeldig.
Op sommige plaatsen kan ze wat territoriaal/angstig zijn en dan gaan blaffen tegen andere mensen. En ze is bang voor karren. Maar verder gaat het zo goed, ze is zo’n fijne hond. Ze kan prima alleen zijn, (ik heb er meer moeite mee om haar alleen te laten geloof ik🙂), in huis gedraagt ze zich goed, we hebben al een cursus doorlopen op de hondenschool, en naar kleine kinderen toe is ze heel lief en geduldig. Op de hondenclub zijn nog twee geadopteerde honden, en wat ik daar hoor! Daar is Stichting Wereldhonden niet mee te vergelijken! Ik begreep dat deze mensen hun hond binnen een half uur meekregen, en beide honden hadden echt wel flinke gedragsproblemen. Als ik dan bedenk dat ik eerst uitgebreid heb moeten beschrijven hoe ik woon en werk, daarna een eerste (uitgebreide) kennismaking, een week bedenktijd, allerlei tips van de vrijwilliger en van de mevrouw waar Brina verbleef, telefonisch contact en nog een afrondend gesprek met een andere vrijwilliger, dan kan ik wel stellen, Stichting Wereldhonden gaat zeer zorgvuldig te werk en heeft bij mij echt de indruk achtergelaten dat ze als eerste doel hebben: De hond op de juiste plek/bij de juiste baas. Ik zou iedereen aanraden om met hen samen te werken en zeker ook om een hond te adopteren i.p.v. bij een fokker te kopen!
