We gingen op bezoek bij Rebekka en haar gezin om kennis te maken met Gala. Eerst hebben we natuurlijk contact gehad met Heleen. In die periode had ik behoorlijk de griep te pakken en was niet zo alert. In eerste instantie leek het niet zo’n goed idee om Gala bij ons te laten wonen. We werken namelijk beiden parttime. Echter toen ik weer opknapte, had ik natuurlijk legio alternatieven, zodat Gala niet de hele dag op onze terugkomst van werk hoefde te wachten.
Op zondag 25 maart hebben we Gala opgehaald. Wat een stress voor dit hondje. Weg bij de familie. In de auto, wat ze helemaal niet leuk vindt. Dat hartje ging me een partij tekeer. In Vinkeveen zelf, zijn we gestopt en hebben we een minuutje of 10 met haar gewandeld. Daarna zijn we weer in de auto gestapt.
Maandag 26 maart kwam Birgit van Chiensur Hondenuitlaatservice op bezoek om met ons en Gala kennis te maken. Gala mocht 1 maand op proef mee met haar dogtroop.
Gala wordt nu 3x in de week opgehaald door Birgit en haar roedel om heerlijk te ravotten in het Amsterdamse Bos. Ze doet het hartstikke goed, aldus Birgit. Feest voor Gala, maar wij zijn hier ook zo blij mee, wetend dat ze in goede handen is. Alle andere dagen heeft ze ons 24/7 om zich heen.
Gala woont nu midden in de stad Amsterdam. Gelukkig wel in het groene deel Amsterdam Oost, de Indische Buurt, vlakbij het Flevopark. In dit park mogen honden in het winterse deel van het jaar overal loslopen en in de zomer in voor de helft van het park. Het is hier dan ook altijd een hondenfestijn.
We hebben hier 1 plasje gevonden op de mat bij het balkon. Dat was alles. Ze is hartstikke zindelijk. Ze geeft aan wanneer ze iets wil. Eten, naar buiten gaan. Ze krijgt haar halve pilletjes dagelijks in een theelepeltje filet americain. Dat is ondertussen één van de ritueeltjes die we hebben. In ochtend bij het wakker worden en als ik thuiskom van werk. Makkelijk voor ons en lekker voor haar.
Op straat. Bij Rebekka lag ze de hele dag voor het raam. Haar lievelingsplek. Lekker naar buiten kijken. Wij wonen op 2 hoog en Gala heeft hoogtevrees, oeps. Nooit gedacht dat dat ook bij honden bestond.
De eerste 3 dagen moesten we haar de voordeur uit slepen, de lift in, ook zoiets. Op de terugweg idem dito.
We hebben een afgesloten lange galerij aan de binnentuin. Door de voordeur open te laten, heeft ze kunnen wennen aan de galerij en nu vindt ze het leuk om hier naar buiten te kijken. In de lift zit ze nu keurig.
Ook aan bruggetjes moest ze wennen. Eigenlijk het deel waar je naar beneden kunt zien. We wonen aan het spoor en we lopen hier dagelijks onderdoor. De eerste keer dat er een trein boven ons hoofd reed, was ook een ervaring voor haar. Niet angstig, maar wel weer een ervaring. En zoals je schreef, fietsers, auto’s, scooters. Dat hebben we hier allemaal. Ze is er niet bang voor. Wel nieuwsgierig.
Afgelopen zondag zijn we op huizenjacht geweest. Gala mee in de auto met zo’n automat voor dieren. Dat ging een stuk beter. Ik denk dat het een veiliger gevoel geeft. Heel even hadden we een onoplettend moment met uit de auto stappen op een parkeerplaats en weg was ze. Achter een kat aan. Pfff gelukkig heeft Joost haar terug weten te halen.
Afgelopen maandag in het park had ik een gesprek met een mede-hondeneigenaresse. Tja, als ze hier niet los kan… Nu moest ik over mijn angst heen. Dus heb ik haar losgelaten en ze ging helemaal uit haar dak. Wat kan die rennen en leuk spelen. “Hierkomen” ging niet vanzelf, maar mijn hondentrainingslessen kwamen weer omhoog. Gewoon 1x roepen en weglopen. Als een speer kwam ze aangerend. Ook bij Birgit van Chiensur mag ze nu loslopen in het Bos. Ook dat gaat hartstikke goed. Yes!
We gaan eerdaags eens rondkijken waar we hondentraining willen doen. Weer zo’n leuk gezamenlijk doe-ding. Wordt vervolgd.
XXX Joost, Gala en Sandra
