Graag wil ik mijn verhaal met jullie delen, gewoon omdat ik ongelofelijk verliefd ben op mijn hondenkind. En dat iedereen gun! Een hele tijd geleden liepen mijn man en ik buiten, toen we een vriendelijke meneer met een onwijs leuke hond zagen. De hond was erg lief en zooo knap. We vroegen aan de meneer welk ras het was, maar dat kon hij ons niet vertellen. Het was een hond uit het buitenland, een kruising met een ruwharige vacht. Ik was op slag verliefd.
We hebben altijd honden gehad, maar het was nog nooit in ons opgekomen om een hond te adopteren uit het buitenland. Deze vriendelijke meneer vertelde ons vanalles en we gingen thuis eens een kijkje nemen op verschillende sites. Toch vond ik het te spannend. Eerst maar eens research doen op internet welke stichting betrouwbaar is en hoe het precies werkt. Zo kwamen wij uit bij stichting wereldhonden. Nou dan meteen maar eens even kijken, “alleen nieuwsgieren” zeiden mijn man en ik tegen elkaar.
Nou toen kwam een foto van Eddy voorbij.
Ik kon niet meer verder kijken en aan niets anders meer denken, Eddy is ook een kruising met een ruwharige vacht en geboren zonder staart. Voor mij was hij perfect. Mijn man zag het in mijn ogen en zei: Reageer maar eens. En dat heb ik ook gedaan. Het bleek dat Eddy al onderweg was naar Nederland en dat hij die avond aan zou komen op Schiphol. Van daaruit werd hij door een gastgezin opgevangen. Na een aantal gesprekken, die onze contactpersoon met meerdere geïnteresseerde had was ik enorm blij dat wij Eddy mochten gaan halen. Op de een of andere manier moesten wij bij elkaar zijn. Dat klinkt gek maar dat wil ik wel uitleggen. Ik ben namelijk heel erg hooggevoelig, wat kort inhoud dat ik sterker reageer op prikkels die binnenkomen. Ik ben dan sneller moe, door alles wat ik moet verwerken. Vind veel dingen spannend. Maar wandelen en de natuur doen me erg goed. Hier krijg ik energie van en wordt ik heel erg rustig. Dat was ook de hoofdrede dat ik een hondenvriendje zocht. Alleen is ook maar alleen he! Heb wel een schat van een man en 2 lieve kinderen, maar die zijn ook bezig overdag. En zo kwam Eddy op mijn pad.
Mijn man en ik zijn hem gaan halen en er was meteen een enorme klik. Hij vind ook nog veel dingen spannend, zoals wandelen in het donker en harde geluiden. Hij houdt van de natuur en andere hondjes en is zeer intelligent. Op de een of andere manier voelen wij elkaar heel goed aan. Hij vind aandacht en knuffelen ook heel erg fijn net als ik. Maar houdt ook van rust op zijn tijd, net als ik.
Bij thuiskomst hebben wij hem Teddy genoemd. Zo blijft hij zijn eigen naam houden met een extraatje van ons. Hij was meteen erg rustig en gehecht aan ons. De eerste dagen had hij last van verlatingsangst, ik heb dan ook veel bij hem gelegen. De 3e nacht sliep hij al alleen onder in zijn bench zonder te janken. Hij leert heel snel en is nieuwsgierig.
Ik ben meteen in de eerste week met hem naar de hondenkleuterschool gegaan. Ik merkte dat hij heel graag met andere hondjes speelde en gunde hem dat ook. Onze lieve, vrolijke Teddy. Dat is zo leuk om te zien. En wat leert hij zo snel. Hij verbaast ons iedere keer weer. Het is net alsof het zo heeft moeten zijn. Ik ben zo dankbaar dat ik zijn baasje mag zijn en wat Teddy mij teruggeeft is onbeschrijfbaar! Mijn kleine Teddy beer.
Een beetje anders dan een rashond maar voor mij oh zo perfect, lief en vertrouwd.
