……..ervaringen delen. Hij heet Davey en zat nog in een Griekse opvang toen ik voor hem koos. Dat was best wel spannend natuurlijk. De meeste honden zijn al in Nederland, zodat je rustig kunt kennismaken met de hond voordat je definitief besluit. Ik moest het doen met de informatie die ik kreeg. Dat waren verhalen, foto’s en videos. Davey was een jaar eerder gevonden in de bergen, angstig en broodmager. Hij is meegenomen door vrijwilligers en heeft een tijdje in de lokale opvang in Griekenland gezeten. Het is dan toch wel spannend welk rugzakje de hond heeft. Naar verluidt was hij vriendelijk en open gebleven naar mensen. Dat vond ik wel belangrijk. Ik kreeg veel informatie en goede uitleg van Pauline van stichting Wereldhonden.
Ik hakte de knoop door en een korte tijd later kon ik hem al ophalen in Nederland. Davey bleek inderdaad een vriendelijke en lieve hond te zijn. Hij wende snel aan zijn nieuwe omgeving. Wel bleek hij moeite te hebben met andere honden. Hij werd al snel vrij agressief, tot bloedens toe een enkele keer. Dat was wel even schrikken. Ik kreeg genoeg nazorg van Pauline en ze deed wat ze kon om mij en Davey te helpen. Nu, na ongeveer een half jaar, is Davey nog steeds snel opgewonden van andere honden. De scherpe kantjes zijn er wel vanaf en hij kan ook goed met (sommige) andere honden spelen. Hoe dat is gelukt, vind ik moeilijk precies te zeggen. Ik kreeg allerlei tips, maar ik denk dat je hier toch je eigen weg in moet kiezen. In het algemeen kan ik zeggen dat ik geduld heb getoond (vond ik wel af toe lastig) en vooral bezig ben geweest met het geruststellen van Davey en het belonen van gewenst gedrag. Straffen van ongewenst gedrag werkte niet. Davey werd dan erg nerveus en erg onderdanig. Hij is nog steeds vrij onderdanig, dus ik blijf bezig met stimuleren en belonen. Al met al ben ik heel gelukkig met Davey en met de voorlichting en nazorg die ik van stichting Wereldhonden mocht krijgen. Ik heb veel contact gehad met Pauline, via de telefoon, e-mail en WhatsApp.
Wim Mans
