Bij toeval bij de stichting Wereldhonden terecht gekomen. En wat een geluk hebben we daarmee gehad! In eerste instantie hebben we gereageerd op een hond die perfect bij ons zou passen maar op advies van de stichting hebben we daar toch vanaf gezien omdat die hond echt veel te rustig zou zijn voor ons 🙂
Daarna werden wij geattendeerd op Yoko die op dat moment nog in Turkije verbleef. Toen wij het verhaal en de foto’s van Yoko zagen waren we eigenlijk al verkocht. Het duurde even voor Yoko in Nederland was bij het gastgezin, maar na enige tijd konden we dan toch kennis gaan maken. Dat verliep erg goed en we waren dan ook direct verliefd hem. Na goed overleg met het hele gezin besloten om ervoor te gaan… echter wij hadden al twee katten en het leek er ineens op dat Yoko zelfs in huis achter katten zou aanjagen… ai, wat een tegenvaller!
Er gingen best wat weken en goede (advies)gesprekken overheen toen bleek dat het ook van de katten afhankelijk was of het zou gaan lukken. Op advies van de stichting hebben we toen onze katten getest met een andere hond in huis, wat erg goed ging. Daarna groen licht gekregen en plannen gemaakt voor de overdracht.
Vanaf begin december is Yoko nu bij ons en wat een knuffel is het toch. Kleine kinderen, volwassenen het maakt Yoko in huis niets uit. Hij vindt iedereen even lief. In huis begint hij zich al echt thuis te voelen en zelfs af en toe wat brutaler en waaks te worden, maar absoluut niet op een vervelende manier. Achter dat stoere masker zit een lieve maar ook wat onzekere hond die heel goed begrijpt wat wel en niet mag. Het is en blijft een schat die ons graag behaagt. Met de katten gaat het ook super al vergeet hij in de tuin nog wel eens dat ze het nog spannend vinden om met hem te spelen.
Wij zijn heel blij dat we Yoko hebben kunnen adopteren en gunnen iedereen zo’n fijne huisgenoot!
